Jeanne Hébuterne

SONY DSCJeanne Hébuterne urodziła się 6 kwiet­nia 1898 roku w Paryżu we Francji.

Przygotowywała się do zostania artystką. Uczyła się rysunku i malarstwa na Akademii Colarossiego, studiowała sztukę stosowaną w École des Arts Décoratifs. Akademia Colarossiego była pierwszą na świecie uczelnią artystyczną, która przyjmowała kobiety i pozwalała im na studium żywego modela.

W twórczości Jeanne widać wpływy art deco i nabistów. Malowała portrety, m. in Amadeo Modiglianiego i swojego starszego brata, André Hébuterne. To on namówił ją by rozwijała talenty artystyczne. Jeanne wypracowała własny styl malarski, nie naśladowała nigdy Modiglianiego, choć w jej późniejszych pracach widać jego wpływ. Nigdy jednak nie doczekała się własnej wystawy, nie sprzedała też żadnego obrazu.

W środowisku artystycznej bohemy Montparnasse’u była znana pod pseudonimem „Orzecha Kokosowego”. Wszystko z powodu kontrastu jaki tworzył się między bladą cerą, a kasztanowobrązowymi włosami. Była małomówna, wręcz wstydliwa i nieśmiała. Rzadko się uśmiechała, a jej twarz przysłaniał cień melancholii i zamyślenia. Nie unikała jednak ludzi, patrzyła rozmówcom prosto w oczy i miała silny uścisk dłoni.

Jeanne pierwszy raz widziała Modiglianiego na uczelni. Lubił zaglądać na akademię, wygłupiać się i flirtować ze studentkami. W 1917 zostali sobie przedstawieni przez rosyjską rzeźbiarkę, Hannę Orlovą. Ona miała 19 lat, on 33. Wszystko potoczyło się szybko, od tamtej pory prawie się nie rozstawali. Jeanne porzuciła dla Modiglianiego innego malarza, Tsuguharu Foujita. Wybrała los towarzyszki uzależnionego od alkoholu malarza. Modigliani był uosobieniem tragicznego mitu artysty: szalenie twórczy, zamroczony używkami, bez środków do życia i doceniony dopiero po śmierci.

Modigliani przedstawiał Jeanne na portretach jako kruchą i delikatną, jej autoportrety przedstawiają natomiast groźną i zdecydowaną zbuntowaną kobietę o zaciętym wyrazie twarzy. Wizerunków namalowanych przez niego jest więcej, znane jest 25 dzieł. Żadnej ze swoich muz nie poświęcił tyle twórczej energii. Jeanne zaszła w ciążę. Została wychowana w porządnej mieszczańskiej katolickiej rodzinie, a miała urodzić bękarta. Jej ojciec, Achilles, był księgowym, matka, Eudoxie Anaïs Tellier typową gospodynią domową. Rodzice nie mogli przeboleć, że ich córka uciekła z domu i związała się z włoskim Żydem. Brat przestał z nią rozmawiać. Córka Modiglianiego urodziła się 29 listopada 1918 roku na południowym wybrzeżu Francji. Po powrocie do Paryża, Jeanne więcej czasu poświęcała towarzyszeniu Amadeo niż dziecku. Malowała także w trakcie związku z Modiglianim. Przed swoją śmiercią, w 1920 roku namalowała „Samobójstwo”, które przedstawiało ją w trakcie wbijania sobie długiego ostrza w pierś.

Kiedy stan zdrowia Modiglianiego bardzo się pogorszył, Jeanne była w kolejnej ciąży. Towarzyszyła mu w agonii spełniając alkoholowe zachcianki. Zmarł na gruźliczne zapalenie opon mózgowych. Noc po jego śmierci, 25 stycznia 1920 roku,  w 9. miesiącu ciąży, Jeanne wyskoczyła z piątego piętra kamienicy. Miała 21 lat. Wiele lat później, jej ciało zostało przeniesione na cmentarz Pére-Lachaise i złożone w grobie Modiglianiego. Na nagrobku widnieje epitafium „Wierna towarzyszka życia Amadea Modiglianiego aż do ostatecznego poświęcenia”.

Prace Jeanne Hébuterne zostały pierwszy raz zaprezentowane publiczności w roku 2000, w Wenecji.


Źródła:

„Amadeo Modigliani. Skrzydlaty Wędrowiec”; Corrado Augias; Wydawnictwo Książkowe Twój Styl; Warszawa 2006; ISBN 83-7163-547-8

„Najpiękniejsze. Kobiety z obrazów”; Małgorzata Czyńska; Znak Horyzont; Kraków 2014; ISBN 978-83-240-3026-2

Zapisz

Reklamy