Coretta Scott King

SONY DSCCoretta Scott King urodziła się 27 kwietnia 1927 roku.

Pochodziła ze średniozamożnego domu w Marion, w Alabamie. Ukończyła prywatną szkołę muzyczną, chciała zostać śpiewaczką, w 1948 roku po raz pierwszy wystąpiła publicznie. W 1951 roku przeniosła się do Bostonu i zaczęła studia w konserwatorium muzycznym.

W 1952 Coretta poznała młodego doktoranta teologii i przyszłego pastora, Martina Luthera Kinga Juniora. King szybko przekonał się, że poznał swą przyszłą żonę, ale jego rodzice nie akceptowali wybranki. Była od niego o 2 lata starsza i nie pochodziła z zamożnej rodziny. Pobrali się jednak 18 czerwca 1953 roku w ogrodzie rodziców Coretty, a ojciec Martina, także pastor, udzielił im ślubu. King oczekiwał od żony, że będzie nie tylko piękna, inteligentna i charyzmatyczna, ale także, że zadba o porządek w domu, w kościele, zorganizuje chór, szkółkę niedzielną oraz życie lokalnej społeczności.

Jeszcze w trakcie studiów, Coretta pracowała jako nauczycielka w kilku szkołach. Gdy ukończyła studia, wyjechali wspólnie do Montgomery, ponieważ parafia szukała tam nowego pastora. Zarzuciła plany kariery wokalnej i zajęła się życiem parafii, gdzie szybko zdobyła szacunek. Czas do 1956 roku był najszczęśliwszym i najspokojniejszym okresem w ich wspólnym życiu.

Działalność Kinga szybko spotkała się z agresją. W 1956 roku pod wynajmowany przez nich dom podłożono bombę. W 1958 roku, po ataku nożownika, Coretta zastąpiła Kinga po raz pierwszy. Odczytała jego przesłanie do uczestników marszu młodych na rzecz zintegrowanego szkolnictwa. Pastora pochłaniała działalność społeczna i wyjazdy. Coretta wyręczała go całkowicie w wychowaniu dzieci. Warunki były trudne, nie posiadali własnego domu, ponieważ Martin dążył do wyzbycia się dóbr materialnych. “Sprawa” stała się dla niego ważniejsza od rodziny. Coretta zrozumiała, że nie zostanie śpiewaczką i nigdy nie będzie utrzymywać się samodzielnie.

Wspierała jednak męża podczas wystąpień. W trakcie jednego z wielu aresztowań, protestowała w sądzie przeciw zbyt surowemu wyrokowi. Poprosiła o pomoc Johna F. Kennedyego w trakcie jego kampanii prezydenckiej. Przyszły prezydent interweniował i Kinga zwolniono z więzienia. Coretcie zdarzało się jeszcze dzwonić w podobnych sprawach już do biura prezydenckiego. Podczas innego aresztowania, przemawiała upokajająco do tłumu. Była z Kingiem także podczas jego najważniejszej przemowy, na zakończeniu marszu na Waszyngton, i w trakcie najważniejszej podróży, do Indii, śladami Mahatmy Gandhiego. Zastępowała go podczas najsłynniejszego marszu, z Selmy do Montgomery. W trakcie wojny w Wietnamie z własnej inicjatywy wspierała ruch pacyfistyczny.

Martin powtarzał żonie żeby była silna. Życie z szowinistą który walczył z rasizmem wielokrotnie wystawiało ją na próbę. Pieniądze z Nagrody Nobla King przekazał na cele dobroczynne zamiast na fatalną sytuację finansową rodziny. FBI próbowało szantażować Kinga by usunąć go z życia publicznego. Do szantażu użyto jego nagrań ze spotkań z innymi kobietami.

W 1968 roku Martin Luther King Jr. zmarł postrzelony przez zamachowca, a Coretta została sama z czwórką dzieci. Cztery dni później prowadziła najbliższy marsz protestacyjny odbywający się w Memphis. Po miesiącu, w Dniu Matki, prowadziła w Waszyngtonie manifestację kobiet. Kontynuowała działalność męża na rzecz równouprawnienia rasowego. Walczyła o sprawiedliwość ekonomiczną, prawa kobiet, dzieci i homoseksualistów, o wolność religijną i inne prawa człowieka. Powołała w Atlancie King Center for Nonviolent Social Change w celu propagowania filozofii nieużywania przemocy. Gromadzono tam także dziedzictwo związane z działalnością Kinga. Była korespondentką CNN. Wywalczyła aby dzień urodzin jej męża był w USA świętem narodowym. Była pierwszą kobietą, która wygłosiła kazanie w Katedrze św. Pawła w Londynie. Otrzymała honorowe doktoraty z ponad 60 uczelni. Towarzyszyła Nelsonowi Mandeli w Johannesburgu, kiedy został prezydentem.

Zmarła na raka 30 stycznia 2006 roku.


Źródła:

http://www.thekingcenter.org/about-mrs-king

„Martin Luther King Jr. 1929-1968”; Izabella Rusinowa; Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR; Pułtusk-Warszawa 2014; ISBN 978-83-7545-518-2

Zapisz